พรหมลิขิต - ที JETSET’ER
Written by：แก้ว อัจฉริยะกุล/เวส สุนทรจามร
พรหมลิขิตบันดาลชักพา
ดลให้มาพบกันทันใด
ก่อนนี้อยู่กันแสนไกล
พรหมลิขิตดลจิตใจ
ฉันจึงได้มาใกล้กับเธอ
เออชะรอยจะเป็นเนื้อคู่
ควรอุ้มชูเลี้ยงดูบำเรอ
แต่ครั้งแรกเมื่อพบเธอ
ใจนึกเชื่อเมื่อแรกเจอ
ฉันและเธอคือคู่สร้างมา
เนื้อคู่ ถึงอยู่แสนไกล
คงไม่คลาดคลา
มุ่งหวัง สมดังอุรา
ไม่ว่าใครๆ
หากมิใช่คู่ครองแท้จริง
จะแอบอิงรักยิ่งปานใด
ยากนักที่จะสมใจ
คงพบเหตุอาเภทภัย
พลัดกันไปทำให้คลาดคลา
เราสองคนต้องเป็นเนื้อคู่
จึงชื่นชูรักใคร่บูชา
นี่เพราะว่าบุญหนุนพา
พรหมลิขิตขีดเส้นมา
ชี้ชะตาให้มาร่วมกัน
คนบางคนต้องเป็นเนื้อคู่
เพียงแต่ดูรู้ชื่อโดยพลัน
ก็รู้สึกนึกรักกัน
จนฝันใฝ่ใจผูกพัน
แม้ไม่ทันจะเห็นรูปกาย
ฉันเชื่อ เพราะเมื่อพบเธอ
ฉันเพ้อมากมาย
เฝ้าหลง พะวงไม่วาย
ไม่หน่ายกมล
พรหมลิขิตบันดาลทุกอย่าง
เป็นผู้วางหนทางปวงชน
ได้ลิขิตชีวิตคน
นำเนื้อคู่มาเปรอปรน
ทั้งยังดลเธอให้กับฉัน