草原的风蒙古族民歌草原上吹过晚秋的风啊Талд намрын салхи үлээж байна аа冻着了我攥马鞭的小手Миний морь унахаа барьж байгаа жижиг гар хөлдөөд байна娇生惯养的小女孩我啊Жаахан эрх хүүхэд би шүү你为什么总是责骂不停Чи яагаад үргэлж зэмлэж байдаг юм бэ山谷间吹过晚秋的风啊Уулын хөндийгөөр намрын салхи сэвэлзэж байна冻着了我拿套马杆的手Миний морь барих гараа хөлдсөн没见过世面稚嫩的我呀Би ертөнцийг хараагүй, залуу насаараа байна шүү干般责怪为何不心疼我Яагаад надад сэтгэл зовохгүй байгааг буруутгаж байна вэ不曾学过花步的马儿啊Цэцгийн алхмыг хэзээ ч сураагүй морь минь再使劲揪那缰绳也没用Дахин хүчтэй татсан ч тэр уяа ямар ч хэрэггүй不曾干过家务活的我啊Би гэрийн ажил хийж үзээгүй你不爱护常责骂有何用Чи хайрлахгүй бол байнга загнах ямар хэрэгтэй вэ不曾学过快步的马儿啊Хурдан алхахыг хэзээ ч сурч байгаагүй морь минь ээ再使劲拽那缰绳也没用Дахин хүчтэй татсан ч тэр утсыг татах нь утгагүй没经历苦难娇惯的我啊Мундаг зовлонг туулалгүй, эрхлүүлсэн би аа你不珍惜常训斥有何用Чи байнга загнаж байгаа зүйлээ үнэлэхгүй бол юуны хэрэгтэй вэ